μια ευχή

Με ανοιχτή την καρδιά να επισκεφτούμε πάλι τα μέρη που μεγαλώσαμε και ζήσαμε. Τις αναμνήσεις μας που δεν είναι ούτε καλές ούτε κακές, τελικά. Να δούμε τους παλιούς ανθρώπους και τις παλιές στιγμές με τα νέα μάτια της καρδιάς. Και να αντέξουμε… την αγάπη που θα έρθει να πάρει αυτό που νομίζουμε ότι είναι παρελθόν …

Συνεχισε την αναγνωση

είχαμε βρει ένα κήπο (ξε-βόλεμα)

“Όταν ήμουν παιδί είχα βρει ένα κήπο, για να κρύβομαι εκεί από την ζωή όταν λείπω.” τραγούδησε ο Μάριος Φραγκούλης. Θαρρώ πως αυτός ο κήπος είναι ο κήπος της ασφάλειας, του παλιού και του γνώριμου, μιας φανταστικής υπνωτικής κατάστασης που γεννά ο νους μας για να “προστατευτεί”. Είναι η περιοχή που βολευόμαστε να ζούμε. Εκεί …

Συνεχισε την αναγνωση

μέσω εμάς, όχι με εμάς

Τα χαρίσματά μας εμφανίζονται όταν στην πραγματικότητα εμείς δεν έχουμε επίγνωση αυτών, είχε πει ο Μάνουελ Σόχ. Όταν η προσωπικότητά μας δεν είναι εκεί για να τα κάνει κάτι προς συμφέρον της. Είναι άσκοπο να προσπαθούμε συνεχώς να γίνουμε καλύτεροι. Ποιος άραγε είναι αυτός που προσπαθεί και τι θέλει να πετύχει; Χρειάζεται εμπιστοσύνη ότι αυτό που …

Συνεχισε την αναγνωση

μηδενική βαρύτητα

Έχουμε την τάση να δημιουργούμε γύρω μας ένα περιβάλλον μηδενικής βαρύτητας. Ο φόβος μας να ζήσουμε τη ζωή όπως εκείνη εκτυλίσσεται την κάθε στιγμή, μας ωθεί να επιζητούμε συνεχώς την ασφάλεια. Το αποτέλεσμα είναι ότι πολλές φορές δημιουργούμε ένα περιβάλλον γύρω μας δίχως προκλήσεις. Ο φόβος δεν μετριάζεται όταν αφαιρούμε από την ζωή μας τα …

Συνεχισε την αναγνωση

τα συναισθήματα δεν είναι δικά μας

Τα συναισθήματα δεν είναι δικά μας. Είναι δικά μας μόνο αν τους δώσουμε προσωπικό χαρακτήρα, είχε πει ο Μάνουελ Σόχ. Ο λόγος που συνήθως βιώνουμε μια εσωτερική μάχη είναι διότι βάζουμε την προσωπική μας ιστορία μέσα σε αυτή. Είναι η προσκόλληση μας και η ταύτιση στα συναισθήματα που νιώθουμε που μας προκαλεί τον πόνο και …

Συνεχισε την αναγνωση

η ανάγκη για επιβράβευση

Προσπαθούμε να γνωρίσουμε τον εαυτό μας μέσα από τον θολό καθρέπτη της κριτικής των ανθρώπων γύρω μας. Στη θετική κριτική αισθανόμαστε σπουδαίοι, στην αρνητική ασήμαντοι. Κυνηγάμε σαν το καρότο την επιβράβευση και εκεί είναι που θυσιάζουμε τα πάντα. Η καταξίωση μπορεί να έρθει από έξω, αλλά μέσα μας δεν θα είναι κάποιος για να χειροκροτήσει, …

Συνεχισε την αναγνωση

η αγκαλιά της αγάπης

Όταν τα πράγματα πάνε στην καρδιά, αλλάζει όλη η ζωή και για κάποια περίοδο, άγνωστο το πόσο για τον καθένα, όλα είναι καινούργια. Κάποιες φορές φαίνεται σαν να αποχαιρετάμε ένα μέρος του εαυτού μας. Ο αποχαιρετισμός είναι κάπως σαν να βιώνουμε ένα θάνατο. Ίσως μας φέρει αυτή την ατμόσφαιρα για κάποιο διάστημα. Αυτό τον φόβο, την …

Συνεχισε την αναγνωση

αφύπνιση και η τέχνη της συγκίνησης

“Ένα καράβι είναι το σώμα μας και πλέει απάνω σε βαθιογάλαζα νερά. Ποιος είναι ο σκοπός μας; Να ναυαγήσουμε!” είχε γράψει κάποτε ο Νίκος Καζαντζάκης. Αν για πρακτικούς λόγους χωρίσουμε τα στάδια της ζωής του ανθρώπου, θα προκύψουν τρεις περίοδοι. Η πρώτη περίοδος είναι εκείνη όπου είμασταν παιδιά, φυσικά αλλά όχι συνειδητά ενωμένοι με την …

Συνεχισε την αναγνωση