μάνουελ σόχ: θλίψη, το εργαλείο της μεταμόρφωσής μας

Απόσπασμα από το βιβλίο του Μάνουελ Σόχ, Τα Χαρίσματα Θεραπεύουν, εκδόσεις Διόπτρα Όταν αντιστεκόμαστε σε ένα συναίσθημα, δημιουργείται μια ατμόσφαιρα θλίψης στη συνειδητότητά μας, ως απάντηση στο κατα­πιεσμένο συναίσθημα. Είναι η ίδια θλίψη που θα νιώσουμε και αργό­τερα, εξαιτίας της αντίστασης και όχι του καταπιεσμένου συναισθήμα­τος. Όσο περισσότερο αντιστεκόμαστε στα συναισθήματά μας τόσο περισσότερη θλίψη …

Συνεχισε την αναγνωση

Όσσο: Η Πραγματική Θλίψη

Όταν μπαίνεις στο διαλογισμό, θα μπεις πρώτα στη σκοτεινή νύχτα της ψυχής. Αν μπορείς να περάσεις από μέσα της-και δεν υπάρχει καμία δυσκολία στο να περάσεις από μέσα της- τότε θα αντιληφθείς για πρώτη φορά ότι η ευτυχία σου δεν ήταν αληθινή. Η ψεύτικη ευτυχία θα φύγει και θα έρθει η πραγματική θλίψη και μόνο …

Συνεχισε την αναγνωση

Ρίλκε: Η Θλίψη είναι Αλλαγή

Αποσπάσματα από το βιβλίο του Ράινερ Μαρία Ρίλκε, Γράμματα σ’ ένα νέο ποιητή, εκδόσεις  Ίκαρος. «ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΤΡΟΜΑΖΕΤΕ ΟΤΑΝ ΚΑΠΟΙΑ ΘΛΙΨΗ ορθώνεται μπροστά σας, ακόμα κι αν είναι πιο τρανή απ’ όλες τις θλίψεις που περάσατε ως τα σήμερα, όταν μια ανησυχία, όμοια με φως και συννεφοσκιά, περνάει πάνω απ’ τα χέρια σας και πάνω …

Συνεχισε την αναγνωση

Ποίημα: Οι Περαστικοί της Αβύσσου

(Για καλύτερη ανάγνωση σε smartphone συσκευές, στρέψτε την οθόνη οριζόντια.) Στίχοι από το τίποτα, περιπλανώμενοι ασχέτως Στις γειτονιές του κόσμου άτακτα σεργιανούν … Κι έξω απ’ την πόρτα σου -αν δεις- περαστικοί περνάνε Μα εσύ, με δέος, την καρδιά ανοίγεις για να μπούνε Μονάχα έτσι σε δονούν˙ και προς στιγμή μιλούν κι αυτή η κίνηση, …

Συνεχισε την αναγνωση

Κρισναμούρτι: Ο θάνατος είναι κάτι για να ζεις μ’ αυτό κάθε μέρα (Βίντεο)

[…Ευαισθησία σημαίνει ευαισθησία για τα πάντα γύρω σου, όχι μόνο για μια συγκεκριμένη κατεύθυνση. Ένας νους, λοιπόν, που δεν έχει ο ίδιος επίγνωση για την ομορφιά με αυτή την έννοια, δεν μπορεί να προχωρήσει περισσότερο. Πρέπει να υπάρχει η ιδιότητα αυτής της ευαισθησίας. Τότε, ένας τέτοιος νους, όπως είναι ο θρησκευόμενος νους, κατανοεί τη φύση του θανάτου. Γιατί αν δεν κατανοεί το θάνατο, δεν κατανοεί την αγάπη.

Ο θάνατος δεν είναι το τέλος της ζωής. O θάνατος δεν είναι ένα περιστατικό που προκαλείται από την αρρώστια, από τα γεράματα, από την μεγάλη ηλικία ή από ατύχημα. Ο θάνατος είναι κάτι για να ζεις μ’ αυτό κάθε μέρα, αν κάθε μέρα πεθαίνεις για όσα γνωρίζεις ψυχολογικά. Αν δεν ξέρεις αυτόν τον το θάνατο, τότε ποτέ δεν θα γνωρίσεις τι είναι η αγάπη.

Η αγάπη δεν είναι ανάμνηση. H αγάπη δεν είναι ένα σύμβολο, μια εικόνα, μια ιδέα. Η αγάπη δεν είναι μια κοινωνική πράξη. Η αγάπη δεν είναι αρετή. Όταν υπάρχει αγάπη, είσαι ενάρετος. δεν χρειάζεται να αγωνίζεσαι για να γίνεις ενάρετος. Αλλά δεν υπάρχει αγάπη μέσα σας, γιατί ποτέ δεν καταλαβαίνουμε τι σημαίνει να πεθαίνεις για τις εμπειρίες σου, να πεθαίνεις για τις απολαύσεις σου, να πεθαίνεις για την δική σου ιδιαίτερη κρυφή μνήμη σου, που δεν έχεις επίγνωση της. Και όταν όλα αυτά τα φέρεις στο φως και πεθαίνεις κάθε λεπτό – πεθαίνεις για την ιδιοκτησία σου, για τις αναμνήσεις σου, για τις απολαύσεις σου – πεθαίνεις με τη θέλησή σου και εύκολα, και χωρίς καμιά προσπάθεια, τότε θα ξέρεις τι είναι αγάπη. Γιατί χωρίς την ομορφιά, χωρίς την αίσθηση του θανάτου, χωρίς την αγάπη, δεν θα βρείτε ποτέ εκείνη την Πραγματικότητα για την οποία συζητάμε· κάντε ό,τι θέλετε, πηγαίνετε σε όλους τους ναούς, ακολουθήστε όλους τους γκουρού που ο καθένας τους είναι επινόηση ενός ανθρώπου χωρίς νοημοσύνη. Δεν θα βρείτε ποτέ εκείνη την Πραγματικότητα με αυτό τον τρόπο. Εκείνη η Πραγματικότητα είναι δημιουργία….]

[…Η δημιουργία μπορεί να υπάρξει μόνο όταν είσαι νεκρός για τον χρόνο. δηλαδή, όταν δεν υπάρχει αύριο ή χθες. Η δημιουργία μπορεί να υπάρξει μόνο όταν υπάρχει πλήρης συγκέντρωση μιας ενέργειας που δεν κάνει καμιά κίνηση, ούτε προς τα μέσα ούτε προς τα έξω. Η δημιουργία υπάρχει μόνο όταν μπαίνει τέλος στον χρόνο μέσα μας. Εκείνο που είναι συνέχεια κάτι άλλου δεν είναι ποτέ δημιουργικό κι ένας νους που βασίζεται στο χθες, στο σήμερα και στο αύριο, σαν μέσο για να πετύχει κάτι εσωτερικό, ζει σε μια απόλυτη, χωρίς ελπίδα, απελπισία. Η δημιουργία δεν είναι ανθρώπινο κατασκεύασμα ή τεχνολογική γνώση φτιαγμένη από τον άνθρωπο και αποτέλεσμα τέτοιας γνώσης που είναι απλώς επινόηση. Η δημιουργία είναι κάτι άχρονο, είναι κάτι που δεν έχει αύριο ή χθες· είναι ζωή χωρίς χρόνο…]

[…Για να φέρουμε έναν καινούργιο νου, μια αίσθηση αθωότητας, μια αίσθηση φρεσκάδας, πρέπει να υπάρξει αυτή η ευαισθησία, αυτός ο θάνατος του ψυχολογικού χρόνου και η αγάπη, κι εκείνη η δημιουργία. Εκείνη η δημιουργία μπορεί να έρθει όταν υπάρχει αυτή η πλήρης ενέργεια που δεν κάνει καμιά κίνηση, προς καμία κατεύθυνση…]

[…Όταν υπάρχει, λοιπόν, αυτή η συγκέντρωση της ενέργειας που είναι το αποτέλεσμα της «μη προσπάθειας», και όταν αυτή η ενέργεια δεν κινείται προς καμία κατεύθυνση, εκείνη τη στιγμή υπάρχει δημιουργία. Και αυτή η δημιουργία είναι η Αλήθεια, ο Θεός, ή όπως θέλετε πείτε το – η λέξη δεν έχει καμία σημασία τότε. Τότε εκείνη η έκρηξη, εκείνη η δημιουργία, είναι ειρήνη. δεν χρειάζεται να ψάξετε την ειρήνη. Εκείνη η δημιουργία είναι η ομορφιά. Εκείνη η δημιουργία είναι η αγάπη.

Μόνο ένας τέτοιος θρησκευόμενος νους μπορεί να φέρει τάξη σε αυτό τον μπερδεμένο, γεμάτο θλίψη κόσμο.

Και είναι δική σας ευθύνη – δική σας και κανενός άλλου – όσο ζείτε σε αυτό τον κόσμο να φέρετε μια τέτοια δημιουργική ζωή. Μόνο ένας τέτοιος νους είναι ο θρησκευόμενος νους και ο ευλογημένος νους…]

Από το βιβλίο “Μιλώντας με τον Θεό” , μετάφραση: Ν. Πιλάβιος


Το βίντεο αυτό δεν γνωρίζω εάν προέρχεται από την παραπάνω ομιλία, αλλά είναι εξαιρετικά σημαντικό να το παρακολουθήσετε μιας και ο Τζίντου Κρισναμούρτι αναφέρεται και σε αυτό, για την κατάσταση της αγάπης και το φαινόμενο του θανάτου.

 

 

Τζίντου Κρισναμούρτι: H Φύση του Φόβου (Βίντεο)

Μιλά για τους ασυνείδητους βαθιά κρυμμένους φόβους (τους φόβους που δεν μπορεί να δει ο συνειδητός Νους, εκείνους που δεν ξέρουμε) που τρέχουν στο παρασκήνιο της ζωής μας και επηρεάζουν κάθε κίνησή μας. Με τον χαρακτηριστικό χειρουργικό τρόπο του μας εξηγεί πως να ασχοληθούμε με την ρίζα του φόβου και όχι με τα διάφορα κλαδιά του. Υποστηρίζει πως είναι σημαντικό για τον Νου να είναι εντελώς ελεύθερος από τον Φόβο, όπως η τροφή είναι απαραίτητη για το σώμα. Αυτό όμως δεν μπορεί να γίνει μέσω την ανάλυσης. Όπως λέει η ανάλυση είναι πραγματική παράλυση, καθώς στην πραγματικότητα παγιδευόμαστε πάλι στο φόβο ότι μπορεί να μην έχουμε αναλύσει σωστά. Ο συνειδητός Νους χρειάζεται να δει τους κρυμμένους φόβους μέσω της παρατήρησης. Μπορεί ο Νους να παρατηρεί την κίνηση του φόβου δίχως να παρεμβαίνει η σκέψη; Ρωτά. Και απαντά, πως όταν φοβόμαστε τον πόνο που είχαμε εχθές μη συμβεί πάλι αύριο, έχουμε ήδη αντιδράσει και έχουμε μπει στα γρανάζια της σκέψης. Επιμένει πως αν μείνουμε με τον φόβο και δεν αντιδράσουμε σε αυτόν, τότε ο φόβος χάνει την δυναμική του και παύει να υπάρχει

Πατήστε σε αυτό το σύνδεσμο Κρισναμούρτι – Η φύση του φόβου αν επιθυμείτε να δείτε το βίντεο από smartphone συσκευή.

Ντάρπαν: Η ροή των συναισθημάτων (Βίντεο)

Ο Γάλλος θεραπευτής Ντάρπαν υποστηρίζει σε αυτό το βίντεο, πως η πραγματική θεραπεία συμβαίνει όταν δεν καταπολεμάμε τα συναισθήματά μας, αλλά τα αφήνουμε ανεμπόδιστα να ρέουν. Στην πραγματικότητα εξηγεί πως δίνουμε ενέργεια στο συναίσθημα όταν προσκολλούμαστε σε αυτό. Το κλειδί δεν είναι να χανόμαστε στην έκφρασή του όπως πχ. κλαίγοντας. Δεν χρειάζεται όμως ούτε να …

Συνεχισε την αναγνωση

Συνέντευξη Μάνουελ Σόχ: Stillness, Εσωτερική Γαλήνη

Σε αυτή την ραδιοφωνική συνέντευξη ο ελβετός δάσκαλος και θεραπευτής Μάνουελ Σόχ εξηγεί τι είναι και με ποιους τρόπους μπορούμε να βρεθούμε στην κατάσταση αυτή που αποκαλείται Εσωτερική Γαλήνη, καθώς επίσης και τα οφέλη που κάποιος αποκομίζει.

Ακριβής μετάφραση του stillness δεν μπορεί να γίνει στα ελληνικά. Οι πιο διαδεδομένες ερμηνείες που έχουν δοθεί όμως είναι Εσωτερική Γαλήνη, Ακινησία, Σιωπή και Ησυχία.

Ο Μάνουελ Σοχ χρησιμοποιώντας στοιχεία από την σύγχρονη επιστήμη της νευροανατομίας σε συνδυασμό με τον μοναδικό τρόπο του να εξετάζει την ανθρώπινη ύπαρξη, μας ενημερώνει πως για να διατηρήσουμε τον εγκέφαλο μας ενεργό και διαυγή μέχρι τα γεράματα μας (να βοηθούμε δηλαδή τον εγκέφαλο μας στην ανάπλαση νέων νευρώνων) είναι ωφέλιμο να βρισκόμαστε έστω και για λίγο μέσα στην καθημερινότητά μας σε αυτή την κατάσταση που ονομάζει Εσωτερική Γαλήνη.

Αυτός είναι ο δρόμος της επίγνωσης, όπως λέει. Η κατάσταση αυτή δεν έρχεται όταν στην πραγματικότητα δεν υπάρχει θόρυβος, αλλά όταν βρισκόμαστε στην διαδικασία της συμπόνιας καθώς και σε διαλογισμό.

Όπως μας εξηγεί η συμπόνια είναι η κίνηση πέρα από εμάς, γι’ αυτό όσο εστιάζουμε στον εαυτό μας τόσο απομακρυνόμαστε από αυτή τη κατάσταση. Στην πράξη δεν μπορούμε να πούμε με τον Νου μας ότι τώρα συμπονούμε, αλλά μπορούμε κάθε μέρα που συναντάμε άλλους ανθρώπους να επιλέγουμε να μην εστιάζουμε μονό σε εμάς, να μην μπαίνουμε σε άμυνα και να συμπεριλαμβάνουμε και εκείνους στην ζωή μας.

Ο δεύτερος δρόμος είναι ο διαλογισμός με την έννοια ότι δεν αντιδρούμε σε αυτό που νιώθουμε. Τότε καταλαβαίνουμε ότι τίποτα δεν έχει να κάνει με την προσωπική μας ιστορία. Τότε δεν χρειάζεται να αποδείξουμε τίποτα, δεν μπαίνουμε στον ανταγωνισμό, δεν μπαίνουμε στην σύγκριση. Όπως μας λέει όμως αυτό χρειάζεται εκπαίδευση.

Τέλος, αναφέρει πως τα πλεονεκτήματα είναι πολλά όταν βρισκόμαστε σε αυτή τη κατάσταση, όπως η βελτίωση της σωματικής και ψυχικής μας υγείας αλλά και η ενεργοποίηση της διαίσθησης μας . Για παράδειγμα, όταν έχουμε ένα πρόβλημα και δεν ξέρουμε τι να αποφασίσουμε μπαίνοντας στην κατάσταση της εσωτερικής γαλήνης αντί να αναλύσουμε, ξαφνικά βλέπουμε να αναδύεται από μέσα μας η απόφαση του τι θα επιλέξουμε.

Ακόμα και ελάχιστα να μπούμε σε αυτή την κατάσταση είναι αυτό που έχει την μεγαλύτερη σημασία.

Αξίζει να ακούσετε το ηχητικό αυτό απόσπασμα και να έρθετε σε επαφή με τον διεισδυτικό λόγο αυτού του πολύ σημαντικού δασκάλου.

Πατήστε σε αυτό το σύνδεσμο Μάνουελ Σοχ – Stillness, αν επιθυμείτε να δείτε το βίντεο από smartphone συσκευή.