μάνουελ σόχ: θλίψη, το εργαλείο της μεταμόρφωσής μας

Απόσπασμα από το βιβλίο του Μάνουελ Σόχ, Τα Χαρίσματα Θεραπεύουν, εκδόσεις Διόπτρα Όταν αντιστεκόμαστε σε ένα συναίσθημα, δημιουργείται μια ατμόσφαιρα θλίψης στη συνειδητότητά μας, ως απάντηση στο κατα­πιεσμένο συναίσθημα. Είναι η ίδια θλίψη που θα νιώσουμε και αργό­τερα, εξαιτίας της αντίστασης και όχι του καταπιεσμένου συναισθήμα­τος. Όσο περισσότερο αντιστεκόμαστε στα συναισθήματά μας τόσο περισσότερη θλίψη …

Συνεχισε την αναγνωση

Όσσο: Η Πραγματική Θλίψη

Όταν μπαίνεις στο διαλογισμό, θα μπεις πρώτα στη σκοτεινή νύχτα της ψυχής. Αν μπορείς να περάσεις από μέσα της-και δεν υπάρχει καμία δυσκολία στο να περάσεις από μέσα της- τότε θα αντιληφθείς για πρώτη φορά ότι η ευτυχία σου δεν ήταν αληθινή. Η ψεύτικη ευτυχία θα φύγει και θα έρθει η πραγματική θλίψη και μόνο …

Συνεχισε την αναγνωση

Ρίλκε: Η Θλίψη είναι Αλλαγή

Αποσπάσματα από το βιβλίο του Ράινερ Μαρία Ρίλκε, Γράμματα σ’ ένα νέο ποιητή, εκδόσεις  Ίκαρος. «ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΤΡΟΜΑΖΕΤΕ ΟΤΑΝ ΚΑΠΟΙΑ ΘΛΙΨΗ ορθώνεται μπροστά σας, ακόμα κι αν είναι πιο τρανή απ’ όλες τις θλίψεις που περάσατε ως τα σήμερα, όταν μια ανησυχία, όμοια με φως και συννεφοσκιά, περνάει πάνω απ’ τα χέρια σας και πάνω …

Συνεχισε την αναγνωση

Κρισναμούρτι: Ο θάνατος είναι κάτι για να ζεις μ’ αυτό κάθε μέρα (Βίντεο)

[…Ευαισθησία σημαίνει ευαισθησία για τα πάντα γύρω σου, όχι μόνο για μια συγκεκριμένη κατεύθυνση. Ένας νους, λοιπόν, που δεν έχει ο ίδιος επίγνωση για την ομορφιά με αυτή την έννοια, δεν μπορεί να προχωρήσει περισσότερο. Πρέπει να υπάρχει η ιδιότητα αυτής της ευαισθησίας. Τότε, ένας τέτοιος νους, όπως είναι ο θρησκευόμενος νους, κατανοεί τη φύση του θανάτου. Γιατί αν δεν κατανοεί το θάνατο, δεν κατανοεί την αγάπη.

Ο θάνατος δεν είναι το τέλος της ζωής. O θάνατος δεν είναι ένα περιστατικό που προκαλείται από την αρρώστια, από τα γεράματα, από την μεγάλη ηλικία ή από ατύχημα. Ο θάνατος είναι κάτι για να ζεις μ’ αυτό κάθε μέρα, αν κάθε μέρα πεθαίνεις για όσα γνωρίζεις ψυχολογικά. Αν δεν ξέρεις αυτόν τον το θάνατο, τότε ποτέ δεν θα γνωρίσεις τι είναι η αγάπη.

Η αγάπη δεν είναι ανάμνηση. H αγάπη δεν είναι ένα σύμβολο, μια εικόνα, μια ιδέα. Η αγάπη δεν είναι μια κοινωνική πράξη. Η αγάπη δεν είναι αρετή. Όταν υπάρχει αγάπη, είσαι ενάρετος. δεν χρειάζεται να αγωνίζεσαι για να γίνεις ενάρετος. Αλλά δεν υπάρχει αγάπη μέσα σας, γιατί ποτέ δεν καταλαβαίνουμε τι σημαίνει να πεθαίνεις για τις εμπειρίες σου, να πεθαίνεις για τις απολαύσεις σου, να πεθαίνεις για την δική σου ιδιαίτερη κρυφή μνήμη σου, που δεν έχεις επίγνωση της. Και όταν όλα αυτά τα φέρεις στο φως και πεθαίνεις κάθε λεπτό – πεθαίνεις για την ιδιοκτησία σου, για τις αναμνήσεις σου, για τις απολαύσεις σου – πεθαίνεις με τη θέλησή σου και εύκολα, και χωρίς καμιά προσπάθεια, τότε θα ξέρεις τι είναι αγάπη. Γιατί χωρίς την ομορφιά, χωρίς την αίσθηση του θανάτου, χωρίς την αγάπη, δεν θα βρείτε ποτέ εκείνη την Πραγματικότητα για την οποία συζητάμε· κάντε ό,τι θέλετε, πηγαίνετε σε όλους τους ναούς, ακολουθήστε όλους τους γκουρού που ο καθένας τους είναι επινόηση ενός ανθρώπου χωρίς νοημοσύνη. Δεν θα βρείτε ποτέ εκείνη την Πραγματικότητα με αυτό τον τρόπο. Εκείνη η Πραγματικότητα είναι δημιουργία….]

[…Η δημιουργία μπορεί να υπάρξει μόνο όταν είσαι νεκρός για τον χρόνο. δηλαδή, όταν δεν υπάρχει αύριο ή χθες. Η δημιουργία μπορεί να υπάρξει μόνο όταν υπάρχει πλήρης συγκέντρωση μιας ενέργειας που δεν κάνει καμιά κίνηση, ούτε προς τα μέσα ούτε προς τα έξω. Η δημιουργία υπάρχει μόνο όταν μπαίνει τέλος στον χρόνο μέσα μας. Εκείνο που είναι συνέχεια κάτι άλλου δεν είναι ποτέ δημιουργικό κι ένας νους που βασίζεται στο χθες, στο σήμερα και στο αύριο, σαν μέσο για να πετύχει κάτι εσωτερικό, ζει σε μια απόλυτη, χωρίς ελπίδα, απελπισία. Η δημιουργία δεν είναι ανθρώπινο κατασκεύασμα ή τεχνολογική γνώση φτιαγμένη από τον άνθρωπο και αποτέλεσμα τέτοιας γνώσης που είναι απλώς επινόηση. Η δημιουργία είναι κάτι άχρονο, είναι κάτι που δεν έχει αύριο ή χθες· είναι ζωή χωρίς χρόνο…]

[…Για να φέρουμε έναν καινούργιο νου, μια αίσθηση αθωότητας, μια αίσθηση φρεσκάδας, πρέπει να υπάρξει αυτή η ευαισθησία, αυτός ο θάνατος του ψυχολογικού χρόνου και η αγάπη, κι εκείνη η δημιουργία. Εκείνη η δημιουργία μπορεί να έρθει όταν υπάρχει αυτή η πλήρης ενέργεια που δεν κάνει καμιά κίνηση, προς καμία κατεύθυνση…]

[…Όταν υπάρχει, λοιπόν, αυτή η συγκέντρωση της ενέργειας που είναι το αποτέλεσμα της «μη προσπάθειας», και όταν αυτή η ενέργεια δεν κινείται προς καμία κατεύθυνση, εκείνη τη στιγμή υπάρχει δημιουργία. Και αυτή η δημιουργία είναι η Αλήθεια, ο Θεός, ή όπως θέλετε πείτε το – η λέξη δεν έχει καμία σημασία τότε. Τότε εκείνη η έκρηξη, εκείνη η δημιουργία, είναι ειρήνη. δεν χρειάζεται να ψάξετε την ειρήνη. Εκείνη η δημιουργία είναι η ομορφιά. Εκείνη η δημιουργία είναι η αγάπη.

Μόνο ένας τέτοιος θρησκευόμενος νους μπορεί να φέρει τάξη σε αυτό τον μπερδεμένο, γεμάτο θλίψη κόσμο.

Και είναι δική σας ευθύνη – δική σας και κανενός άλλου – όσο ζείτε σε αυτό τον κόσμο να φέρετε μια τέτοια δημιουργική ζωή. Μόνο ένας τέτοιος νους είναι ο θρησκευόμενος νους και ο ευλογημένος νους…]

Από το βιβλίο “Μιλώντας με τον Θεό” , μετάφραση: Ν. Πιλάβιος


Το βίντεο αυτό δεν γνωρίζω εάν προέρχεται από την παραπάνω ομιλία, αλλά είναι εξαιρετικά σημαντικό να το παρακολουθήσετε μιας και ο Τζίντου Κρισναμούρτι αναφέρεται και σε αυτό, για την κατάσταση της αγάπης και το φαινόμενο του θανάτου.

 

 

Νίκος Καζαντζάκης: Το μάθημα της πεταλούδας

Θυμήθηκα κάποιο πρωί, που είχα πετύχει σ’ένα πεύκο ένα κουκούλι πεταλούδας, τη στιγμή που έσκαζε το τσόφλι κι ετοιμάζουνταν η μέσα ψυχή να προβάλει. Περίμενα, αργούσε κι εγώ βιαζόμουν. Έσκυψα τότε απάνω της κι άρχισα να τη ζεσταίνω με την ανάσα μου. Τη ζέσταινα ανυπόμονα, και το θάμα άρχισε να ξετυλίγεται μπροστά μου, με γοργό …

Συνεχισε την αναγνωση

Νίκος Καζαντζάκης: Ο φτωχούλης του Θεού (Απόσπασμα)

Όσο από πιο χαμηλά παίρνεις φόρα, μου ‘λεγες συχνά, τόσο πιο αψηλά μπορείς να φτάσεις. Η μεγαλύτερη αξία του αγωνιζόμενου χριστιανού δεν είναι η αρετή του. Είναι ο αγώνας του να μετουσιώσει την αδιαντροπιά, την ατιμία, την απιστία, την κακήτητα μέσα του και να τα κάμει αρετή.  Μια μέρα, ο πιο ένδοξος αρχάγγελος που θα στέκεται …

Συνεχισε την αναγνωση

Νίκος Καζαντζάκης: «Να μιλήσεις με την πρώην μου»

Ο Νίκος Καζαντζάκης ζητά από την Ελένη να ζήσουν μαζί στη Σοβιετική Ένωση. Της θέτει, όμως, έναν όρο: Η Ελένη θα πρέπει να ταξιδέψει στη Γερμανία, όπου ζει μια πρώην του, η Έλσα. Θέλει να μιλήσουν, να της πει εκείνη τι άνθρωπος είναι και να αποφασίσει η ίδια εάν θέλει να είναι μαζί. Θέλει τόσο …

Συνεχισε την αναγνωση