Ποίημα: Οι Περαστικοί της Αβύσσου

(Για καλύτερη ανάγνωση σε smartphone συσκευές, στρέψτε την οθόνη οριζόντια.) Στίχοι από το τίποτα, περιπλανώμενοι ασχέτως Στις γειτονιές του κόσμου άτακτα σεργιανούν … Κι έξω απ’ την πόρτα σου -αν δεις- περαστικοί περνάνε Μα εσύ, με δέος, την καρδιά ανοίγεις για να μπούνε Μονάχα έτσι σε δονούν˙ και προς στιγμή μιλούν κι αυτή η κίνηση, …

Συνεχισε την αναγνωση

ποίημα: στη στιγμή

Όποτε, στη στιγμή, ( θυμάσαι;) σχετίστηκες, για πάντα αγάπησες Μα σαν αγάπησες, για πάντα έκλαψες Κι έτσι τότε μοιράστηκες τον φόβο του κόσμου τούτου που χρόνια μέσα σου, βαθιά τον έθαβες Κάτι σαν να λυτρώθηκες ….   Και να τώρα, ακίνητη, απεγνωσμένη, κοιτάς τη μηχανή του χρόνου μάταια να λυσσάει τα μελλούμενα και τα περασμένα …

Συνεχισε την αναγνωση

ποίημα: σύ εἶ

Σύ εἶ   Πέτρο, ποτέ σου να μην πεις, σε μένα δεν θα τύχει Γιατί ετούτη τη φορά εσένα θα προδώσεις Πριν να προφτάσει ο πετεινός τριπλή φορά να κλάψει   Πέτρο, το λίθο της ψυχής, εσύ θα τον λαξεύσεις Χορεύοντας παράφορα τριγύρω απ’ τον καημό σου Πώς να μπορέσεις μάτια μου θεμέλιο να στεριώσεις …

Συνεχισε την αναγνωση

ποίημα: τι θα κάμεις;

ΤΙ ΘΑ ΚΑΜΕΙΣ;   Τώρα, που δεν υπάρχει τίποτα πια να διαλέξεις, τι θα κάμεις; Τι θα πράξεις, τώρα, που μοναχά για σένα θέλεις; Τώρα, που τη Στιγμή αρχίζεις δειλά να εμπιστεύεσαι; Σε ποιους θεούς και δαίμονες τη μοίρα σου θ’ αφήκεις;   Τον φόβο σου, πώς θα κάμεις, κανένα να βαραίνει; Την απελπισιά, που …

Συνεχισε την αναγνωση

οδυσσέας ελύτης: τα τζιτζίκια

Η Παναγιά το πέλαγο κρατούσε στην ποδιά της Τη Σίκινο την Αμοργό και τ’ άλλα τα παιδιά της   Από την άκρη του καιρού και πίσω απ’ τους χειμώνες Άκουγα σφύριζε η μπουρού κι έβγαιναν οι Γοργόνες   Κι εγώ μέσα στους αχινούς στις γούβες στ’ αρμυρίκια Σαν τους παλιούς θαλασσινούς ρωτούσα τα τζιτζίκια:   …

Συνεχισε την αναγνωση

Αλκυόνη Παπαδάκη: Τι φταις αλήθεια

Τι φταις αλήθεια. Κανείς δε σου ‘μαθε το δρόμο για το «εμείς». Και το χειρότερο, κανένας δε σε εκπαίδευσε να επενδύεις στο «εγώ». Σαν επαίτης εκλιπαρείς μπροστά στην πόρτα του «εσείς». Έσπασες αμέτρητες φορές τα μούτρα σου, προσπαθώντας ανάμεσα σε σκοτάδια ν’ ανακαλύψεις το «εσύ». Σ’ έπιασε πάντα πανικός στη θέα και στη σκέψη του …

Συνεχισε την αναγνωση

Οδυσσέας Ελύτης – Μαρίνα (1965)

Δώσε μου δυόσμο να μυρίσω, λουίζα και βασιλικό, μαζί μ’ αυτά να σε φιλήσω, και τι να πρωτοθυμηθώ   Τη βρύση με τα περιστέρια, των αρχαγγέλων το σπαθί, το περιβόλι με τ’ αστέρια, και το πηγάδι το βαθύ   Τις νύχτες που σε σεργιανούσα, στην άλλη άκρη τ’ ουρανού και ν’ ανεβαίνεις σε θωρούσα, σαν …

Συνεχισε την αναγνωση

Ρουμί: Ανήκω στον Αγαπημένο

  Δεν είμαι Χριστιανός ούτε Εβραίος. Δεν είμαι Μουσουλμάνος ούτε και Ινδουιστής. Δεν είμαι Βουδιστής μήτε και Σούφι. Δεν είμαι και διόλου Ζεν. Δεν έχω μια θρησκεία ή παράδοση. Δεν είμαι απ’ την ανατολή μήτε τη δύση ούτε από θάλασσα ούτε κι απ’ τα βουνά. Δεν είμαι στοιχειωμένος ή αιθέριος αλλά δεν είμαι ούτε και …

Συνεχισε την αναγνωση