Press enter to see results or esc to cancel.

είχαμε βρει ένα κήπο (ξε-βόλεμα)

“Όταν ήμουν παιδί είχα βρει ένα κήπο, για να κρύβομαι εκεί από την ζωή όταν λείπω.” τραγούδησε ο Μάριος Φραγκούλης.

Θαρρώ πως αυτός ο κήπος είναι ο κήπος της ασφάλειας, του παλιού και του γνώριμου, μιας φανταστικής υπνωτικής κατάστασης που γεννά ο νους μας για να “προστατευτεί”. Είναι η περιοχή που βολευόμαστε να ζούμε. Εκεί που θεωρούμε τα πράγματα και τους ανθρώπους δεδομένα. Που βασιλεύει η στασιμότητα και δεν υπάρχει ίχνος ρίσκου και αλλαγής. Εκεί που ο θάνατος είναι ξορκισμένο κακό, που ούτε καν στο στόμα μας δεν μπορούμε να τον πιάσουμε, ούτε καν την λέξη του να πούμε. Λες και σε αυτόν τον κήπο θα ζήσουμε για πάντα.

Τι γίνεται όταν αλλάζουν τα δεδομένα; Όταν τα πράγματα φθείρονται ή χάνονται; Όταν οι άνθρωποι μας αφήνουν ή πεθαίνουν; Αντίσταση και πάλι αντίσταση να δεχτούμε τη ζωή όπως είναι. Και αγώνας να επιστρέψουμε στον κήπο μας, ώστε να κρυφτούμε πάλι εκεί.

Κρυβόμαστε και βολευόμαστε όταν ο φόβος ή η θλίψη μας συναντά. Την κάνουμε από τον εαυτό μας. Από την άλλη όμως διψάμε για την αγάπη και προσπαθούμε να την αρπάξουμε από κάπου έξω και να την φυλακίσουμε, να την κάνουμε κτήμα μας, όπως ένα αντικείμενο. Αλλά ευτυχώς εκείνη δεν φυλακίζεται, ούτε πωλείται, ούτε αγοράζεται. Εκείνη απλά εμφανίζεται όταν βγαίνουμε από τον κήπο μας, όταν σταματάμε να κρυβόμαστε από τα ίδια μας τα συναισθήματα.

Και όταν λείπουμε από την ζωή, λείπουμε από το Παρόν. Μας στερούμε από τους άλλους και από την ίδια την διαδικασία της ζωής. Η αιώνια αυτή Παρουσία της κάθε στιγμής είναι ένα άνοιγμα προς το άγνωστο, όπου μόνο τότε μπορούμε να δούμε σε ποιο σημείο του χρόνου βρισκόμαστε. Μόνο τότε μπορούμε να δούμε πως οι επιλογές και οι αποφάσεις μας επηρεάζουν δεκάδες και ίσως εκατοντάδες ανθρώπους και ότι είμαστε σημαντικοί και μόνο που υπάρχουμε. Ότι δεν υπάρχει τίποτα που χρειάζεται να προσθέσουμε σε αυτό που Είμαστε. Και ότι τελικά το μέλλον υπάρχει, μόνο όταν υπάρχει ζωντανό το παρελθόν στη μνήμη μας.

Comments

Comments are disabled for this post