Press enter to see results or esc to cancel.

Ποίημα: Οι Περαστικοί της Αβύσσου

(Για καλύτερη ανάγνωση σε smartphone συσκευές, στρέψτε την οθόνη οριζόντια.)

Στίχοι από το τίποτα, περιπλανώμενοι ασχέτως
Στις γειτονιές του κόσμου άτακτα σεργιανούν …
Κι έξω απ’ την πόρτα σου -αν δεις- περαστικοί περνάνε

Μα εσύ, με δέος, την καρδιά ανοίγεις για να μπούνε
Μονάχα έτσι σε δονούν˙ και προς στιγμή μιλούν
κι αυτή η κίνηση, μαζί, παρηγοριά που είναι!

Κι όσο ελεύθεροι πηδούν κι αλλού λογοδοτούνε
Τόσο εσύ το προσπαθείς, παγίδα να πιαστούν
Μ’ αυτοί κινούν για άβυσσο να καταπέσουν πάλι

Κι ότι απόμεινε απ’ αυτούς σαν χάδι το θυμάσαι
Στέκεις ακίνητος θωρείς και το κενό παντού.
Είθε να δώσει η Στιγμή, κι αυτό να το ξεχάσεις

Μιχάλης – Κασσιανή

Comments

Comments are disabled for this post