Ποίημα: Οι Περαστικοί της Αβύσσου

(Για καλύτερη ανάγνωση σε smartphone συσκευές, στρέψτε την οθόνη οριζόντια.) Στίχοι από το τίποτα, περιπλανώμενοι ασχέτως Στις γειτονιές του κόσμου άτακτα σεργιανούν … Κι έξω απ’ την πόρτα σου -αν δεις- περαστικοί περνάνε Μα εσύ, με δέος, την καρδιά ανοίγεις για να μπούνε Μονάχα έτσι σε δονούν˙ και προς στιγμή μιλούν κι αυτή η κίνηση, …

Συνεχισε την αναγνωση

ποίημα: στη στιγμή

Όποτε, στη στιγμή, ( θυμάσαι;) σχετίστηκες, για πάντα αγάπησες Μα σαν αγάπησες, για πάντα έκλαψες Κι έτσι τότε μοιράστηκες τον φόβο του κόσμου τούτου που χρόνια μέσα σου, βαθιά τον έθαβες Κάτι σαν να λυτρώθηκες ….   Και να τώρα, ακίνητη, απεγνωσμένη, κοιτάς τη μηχανή του χρόνου μάταια να λυσσάει τα μελλούμενα και τα περασμένα …

Συνεχισε την αναγνωση

ποίημα: σύ εἶ

Σύ εἶ   Πέτρο, ποτέ σου να μην πεις, σε μένα δεν θα τύχει Γιατί ετούτη τη φορά εσένα θα προδώσεις Πριν να προφτάσει ο πετεινός τριπλή φορά να κλάψει   Πέτρο, το λίθο της ψυχής, εσύ θα τον λαξεύσεις Χορεύοντας παράφορα τριγύρω απ’ τον καημό σου Πώς να μπορέσεις μάτια μου θεμέλιο να στεριώσεις …

Συνεχισε την αναγνωση

ποίημα: τι θα κάμεις;

ΤΙ ΘΑ ΚΑΜΕΙΣ;   Τώρα, που δεν υπάρχει τίποτα πια να διαλέξεις, τι θα κάμεις; Τι θα πράξεις, τώρα, που μοναχά για σένα θέλεις; Τώρα, που τη Στιγμή αρχίζεις δειλά να εμπιστεύεσαι; Σε ποιους θεούς και δαίμονες τη μοίρα σου θ’ αφήκεις;   Τον φόβο σου, πώς θα κάμεις, κανένα να βαραίνει; Την απελπισιά, που …

Συνεχισε την αναγνωση