Press enter to see results or esc to cancel.

ποίημα: τι θα κάμεις;

ΤΙ ΘΑ ΚΑΜΕΙΣ;

 

Τώρα, που δεν υπάρχει τίποτα πια να διαλέξεις, τι θα κάμεις;

Τι θα πράξεις, τώρα, που μοναχά για σένα θέλεις;

Τώρα, που τη Στιγμή αρχίζεις δειλά να εμπιστεύεσαι;

Σε ποιους θεούς και δαίμονες τη μοίρα σου θ’ αφήκεις;

 

Τον φόβο σου, πώς θα κάμεις, κανένα να βαραίνει;

Την απελπισιά, που μέσα του λικνίζεται, τι θα την κάνεις;

Μαζί της κι ο θάνατος, άφοβα, στα μάτια σε καρφώνει

Πες μου, για τη μοναξιά του ανυπόμονου, τι θα ποιήσεις;

 

Και συνάμα ν ’αγαπάς και να σκέφτεσαι

την Αγαπημένη, πώς θα την πλησιάσεις, δίχως τίποτα να θέλεις

Πως θα την αφήκεις ήσυχη, στον ήλιο της, τον πάγο της να λιώσει;

Τι άλλο μπορείς να πράξεις, για τα παλιά που δεν σβήνονται;

 

Για την επιθυμιά του αύριο, τη στέρεη ελπίδα, τι θα κάνεις;

Τι θα κάμεις τώρα που περιμένεις και δεν περιμένεις;

Που δεν μπορείς άλλο να σκέφτεσαι;

Που ποτέ σου δεν μπόρεσες, τους νεκρούς σου απ’ τον τάφο ν’ αναστήσεις.

 

Τι θα κάμεις για ό,τι ποτέ δε σου αρκέστηκε;

Γι’ αυτό που άπαξ σε διαπέρασε;

Για εκείνο, που ειλικρινά τίποτα εσύ δεν ξέρεις;

Πες μου, τουλάχιστον, τι δε θα κάμεις

 

Μιχάλης Καρασούλης

Comments

Comments are disabled for this post